یادتیم ابومسلم این تک ستاره درخشان و محبوب خراسان بخیر. یاد روزهایی که مردم و جوانان برای حضور در استادیوم پیر شهرمان(سعد آبادمشهد) دور میدان صف می بستند و روی سکوها هیبت صدای رعد آسای جمعیت هوادار ابومسلم همیشه محبوب آسمان خطه خراسان را بلرزه در می آورد، بخیر. یاد روزهایی که ابومسلمی ها تور دروازه مدعیان را هدف میگرفتند و همیشه حریفی سخت بودند بخیر...

ابومسلم ما حمایتش از سوی مردم بود و بس، تیم مردمی بود نه دولتی

هیچگاه برای بود و نبود ابومسلم نه صحن علنی مجلس برگزار شد، و نه نماینده ای مامور حل و فصل مشکلاتش گردید و نه بودجه های کلان میلیاردی که برای دو تیم پایتخت نشین منظور میکنند، منظور شد.

جلسات ابومسلم را مردم مشهد و خراسان برگزار کرده و میکنند همین شد که ابومسلم در نبودش هم مرد و مردانه یاد میشود.

اگر یک دهم حمایتی که از آبی و قرمز شد اگر از ابومسلم میشد تیم سیاه پوش مشهدی همیشه جز چهار تیم اول ایران میبود فقط یک دهم از این حمایتهای همه جانبه کفایت میکرد، اما صد افسوس، این تیم قدیمی شهرستان مشهد در سکوت و بی تفاوتی مردم شهر و استانش براحتی کنار رفت، و پس از سقوط به دسته یک شاهد بی مهری سکوهای خالی از تماشاگر شد.

این را بدانید، در خراسان هیچ تیمی جای ابومسلم را نمی گیرد، این را می شود از سکوهای خالی از تماشاگر جانشین تحمیلی اش فهمید.

ابومسلم حذف شدنی نیست!

ابومسلم محبوب خراسان