با عجله موهای خرمایی رنگش را دور هم پیچید و بالای سر گوجه کرد . شال آبی رنگی - که مناسب مانتوی سرمه ای رنگش بود- برداشت و بعد از این که روی سر مرتب کرد، نیم نگاهی در آیینه به خودش انداخت و برای آخرین بار خودش را در آیینه ی میز آرایش قدیمی مادرش برانداز کرد.

دیده ای چگونه نگاه گُنگت مرا به سوی آغوش تلخت کشید ؟ در این سیاهی و تلخی زمان غرق شدم بدون آنکه بدانم به کجا خواهم رفت و چگونه در این گرداب دامن گیر دست و پا زدم بدون آنکه بدانم هر لحظه بیشتر فرو خواهم رفت؟ گیج تر از همیشه بودم که آغوشی به تلخی مرگ مرا در برگرفت … و من ، هرگز نخواهم فهمید چگونه اسیر دستان سردی همچون تو شدم…

حوا می‌خواست با عشق و ثروت، دنیایش را بسازد؛ اما سرنوشت با آمدن مردی از گذشته، پرده از رازهایی برداشت که قلبش را لرزاند و رؤیایش را درهم شکست.